tag:blogger.com,1999:blog-354955612012-01-07T02:51:26.421-08:00LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-67070694055673964232010-02-18T23:43:00.001-08:002010-02-18T23:43:24.691-08:00<p><a href="http://lh4.ggpht.com/_Zc40uz40_BE/S35BFJfd2UI/AAAAAAAAAEU/4yBybKBmIms/s1600-h/andromeda_wise900%5B2%5D.jpg"><img title="andromeda_wise900" style="border-right: 0px; border-top: 0px; display: inline; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="163" alt="andromeda_wise900" src="http://lh4.ggpht.com/_Zc40uz40_BE/S35BGhcrfSI/AAAAAAAAAEY/PMBQZrkY_IA/andromeda_wise900_thumb.jpg?imgmax=800" width="244" border="0" /></a></p> <p>แสงอินฟาเรด ของแกแลคซี่แอนโดรมิด้า (Andromeda Galaxy (M31))</p> <p>ภาพแสดงฝุ่นร้อนๆ สีเหลืองและแดง กำลังก่อตัวเป็นดาวใหม่เป็นเงาเบลอๆ</p> <p>แกแลคซี่ที่เห็นนี้ใหญ่กว่าแกแลคซี่ทางช้างเผือกของเราประมาณสองเท่า</p> <p>ยังมีกาแลคซี่บริวารอีกสองอันคือ M110 ด้านบน และ M32 ด้านล่าง</p> <p>กล้องที่ถ่ายคือ WISE หรือ ดาวเทียม Wide-field Infrared Survey Explorer&#160; <br />ส่งขึ้นไปโคจรเมื่อธันวาคมปีที่แล้ว (2009) และจะทำหน้าที่สำรวจคลื่นอินฟาเรดประมาณหกเดือน</p> <p>และนาซ่าคาดว่า กล้องตัวนี้จะตรวจพบ ดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกไปในตัวด้วย</p> <p>---------------</p> <p>จาก Astronomy Picture of the Day (APOD)</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-6707069405567396423?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-53673879471170097822009-11-13T12:43:00.001-08:002009-11-13T12:43:20.057-08:00<p><strong>ฝนดาวตก ลีโอนิด(Leonids)</strong> เกิดจากโลกโคจรเข้าไปในหางฝุ่นของดาวหาง Temple-Tuttle (มาทุก 33 ปี) </p> <p><strong>ฝุ่นดาวหาง</strong> เกิดจากที่กลุ่มก๊าซแข็งระเหิดออกจากตัวดาวหางเนื่องจากได้รับความร้อนเมื่อโคจรเข้ามาใกล้จากดวงอาทิตย์ ซึ่งฝุ่นนี้ประกอบด้วยฝุ่นขนาดเล็ก และขนาดใหญ่ซึ่งจะเห็นเป็นฝนดาวตกนั่นเอง</p> <p>ที่เรียกว่า ลีโอนิดเพราะจะปรากฏอยู่ในตำแหน่งของ กลุ่มดาวสิงโต หรือจักรราศี สิงห์</p> <p>จริงๆ แล้วโลกเราโคจรผ่านทางฝุ่นนี้ในช่วงตั้งแต่วันที่ 14 – 22 พ.ย. แล้ว แต่มีการคำนวณว่า คืนที่ 17-18 พ.ย.52 จะเป็นช่วงที่เห็นได้ถี่ที่สุด</p> <p>เวบแนะนำ ตรวจสอบ Location ของท่าน กับอัตราคำนวณการตกของดาว <a href="http://leonid.arc.nasa.gov/estimator.html">http://leonid.arc.nasa.gov/estimator.html</a>&#160; <br />ดูแล้วจากประเทศไทย จะไป Peak อยู่ที่ประมาณ ตี 5 ของเช้าวันที่ 18 <br />โดยอัตราการเห็น จะขึ้นกับ Location ด้วย เช่น <br />ในเมือง มีโอกาสเห็นไม่ถึง 0.5 ดวง/ชั่วโมง <br />นอกเมือง (ห่างจากเมืองใหญ่ มากกว่า 50 กิโลเมตร) มีโอกาสเห็นได้ถึง 5.5 ดวง/ชั่วโมง <br />ยอดเขา อาจได้สูงกว่านั้น</p> <p>การเตรียมตัว จากประสบการณ์ที่เคยได้ดูฝนดาวตกมาแล้วบ้าง ผมอยากจะแนะนำให้เตรียมตัวดังนี้ครับ</p> <p><strong>เตรียมสถานที่</strong> - หาสถานที่เหมาะๆ อย่างที่ว่า ในเมืองมี Light Pollution ค่อนข้างมาก โอกาสเห็นริบหรี่ อยากให้หาสถานที่เหมาะๆ นอกเมือง <br />คราวนี้ต้องมองไปทางท้องฟ้าด้านตะวันออก ทางที่ดี ไปทางตะวันออกของกทม.น่าจะดีกว่า เช่น เขาใหญ่ นครนายก ฉะเชิงเทรา ฯลฯ</p> <p><strong>เตรียมอุปกรณ์กันเมื่อยคอ</strong> - ดูด้วยตาเปล่าเห็นครับ แต่จะเมื่อยคอมาก แนะนำให้นอนดู เพราะจะเห็นท้องฟ้าทั้งฟ้าเลย ไม่เมื่อยด้วย</p> <p><strong>เตรียมอุปกรณ์กันยุง</strong> - จำเป็นเกือบที่สุดครับ เพราะส่วนใหญ่เราจะไปดูกันตามที่เปิดโล่ง ต่อให้มีลมยังไง ก็มียุงครับ เสื้อผ้าก็เลือกให้หนานิดนึง ไม่ให้ยุงเจาะได้ง่ายๆ</p> <p><strong>เตรียมอุปกรณ์กันหนาว</strong> – บางที่ ดึกๆ น้ำค้างลงหนักมาก ให้ระวังจะไม่สบายได้ง่ายๆ</p> <p><strong>เตรียมนอนให้อิ่ม</strong> - ฝนดาวตกปีนี้กว่าจะเริ่มเห็นก็หลังเที่ยงคืนครับ ฉะนั้น นอนตุนแรงไว้ก่อนดีที่สุด ค่อยออกมาตากน้ำค้างซักตีสอง ตีสาม ก็น่าจะทัน</p> <p><strong>เตรียมคนรู้ใจ</strong> - ตามที่คำนวนบอกว่า ประมาณ 5-6 ดวงที่จะเห็นต่อชั่วโมง ระหว่างยังไม่เห็นอะไร ได้คนรู้ใจนั่งข้างๆ คุยเป็นเพื่อนก็ดีไม่น้อยครับ</p> <p><strong>เตรียมใจ</strong> - หลายคนพูดถึง ฝนดาวตก แล้วเข็ด บอกว่าโดนหลอกเมื่อปีนั้น แล้วไม่เห็นสักกะดวง เรื่องมันบนฟ้านะครับ คงกะเกณฑ์ไม่ได้หรอก บางปีบอกเป็นร้อยๆ ดวง กลับไม่เห็นอะไรเลย ส่วนปีที่บอก 5-6 ดวง ผมกลับเห็นเป็น 20-30 ดวง เรื่องแบบนี้ ต่อให้คำนวนให้ตายก็เดาไม่ถูกทั้งหมดหรอกครับ เมฆมากก็อด <br />ฝนตกก็อด ข้างบ้านเปิดไฟก็อด ง่วงนอนก็อด ฯลฯ </p> <blockquote> <p><strong>คิดเสียว่าได้มีโอกาสไปตากอากาศกับคนรู้ใจ น่าจะดีที่สุด</strong></p> </blockquote> <p>--------------------</p> <p>ข้อมูลบางส่วนจาก <br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Leonids">http://en.wikipedia.org/wiki/Leonids</a></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-5367387947117009782?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-73502600856257392082008-12-27T07:31:00.000-08:002008-12-27T07:45:11.249-08:00* อุ๊ย................ดาวตกแล้ว<br />อยากให้เป็นดาวเสาร์<br />เผื่อเธอจะเอาวงแหวนของดวงดาวมาให้ฉัน<br />เพื่อพันผูก หัวใจเราสองดวงให้อยู่คู่กันตลอดไป...<br /><br /><br />คนแต่งเพลงนี้คงไม่เคยเรียนดาราศาสตร์<br />ดาวตกที่เกิดขึ้น ไม่สามารถเป็นดาวเคราะห์ได้แต่อย่างใด<br /><br />ดาวตกที่เห็น เกิดจากวัตถุในอวกาศที่โคจรมาใกล้โลกจนถูกแรงดึงดูดเข้ามาในชั้นบรรยากาศ และด้วยบรรยากาศที่หนาแน่น ทำให้วัตถุนั้นเผาไหม้ขึ้น จนเป็นแสงที่เรียกว่า ดาวตก<br /><br />หากดาวเสาร์เป็นวัตถุนั้น แรงดึงดูดของดาวเสาร์ต่างหาก จะดึงโลกเข้าไป และโลกจะเป็นวัตถุที่ตกลงบนดาวเสาร์ เพราะขนาดของดาวเสาร์นั้นใหญ่กว่าโลกมากกว่า 700 เท่า<br /><br />หากมีสิ่งมีชีวิตที่ทนอุณหภูมิสูง หายใจด้วยแก๊สไฮโดรเจน ผสมแอมโมเนีย ลอยไปลอยมาอยู่ในดาวเสาร์ หรือเรียกว่า มนุษย์ดาวเสาร์<br /><br />ยิ่งกว่านั้น<br />หากพวกมนุษย์ดาวเสาร์ไม่ได้เรียนดาราศาสตร์ และเกิดอารมณ์โรแมนติก<br />เขาคงแต่งเพลง<br /><blockquote>* อุ๊ย................ดาวตกแล้ว<br />อยากให้เป็นดาวโลก<br />เผื่อเธอจะนำแผ่นดิน แำผ่นน้ำ และชั้นบรรยากาศของดวงดาวมาให้ฉัน<br />เพื่อพันผูก หัวใจเราสองดวงให้อยู่คู่กันตลอดไป...</blockquote><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/SVZMVm3i4II/AAAAAAAAACw/bYnsyE6nYjo/s1600-h/691px-Saturn,_Earth_size_comparison.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 347px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/SVZMVm3i4II/AAAAAAAAACw/bYnsyE6nYjo/s400/691px-Saturn,_Earth_size_comparison.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284495146860339330" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-7350260085625739208?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-27544591367087597922008-12-09T16:00:00.000-08:002008-12-09T17:12:58.979-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/ST8XHQL5ZxI/AAAAAAAAACo/iSaq4qJvaQQ/s1600-h/MNewsImages_68014.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/ST8XHQL5ZxI/AAAAAAAAACo/iSaq4qJvaQQ/s400/MNewsImages_68014.jpg" border="0" alt="ขอบคุณภาพจากแนวหน้า" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277962701672900370" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">จันทร์เอ๋ย จันทร์ยิ้ม <br />ยิ้มสุขพริ้ม ยิ้มฉงน หรือยิ้มหยัน <br />จันทร์เห็นเรา เราเห็นจันทร์ ต่างคิดกัน <br />ปากแย้มนั้น เหมือนว่ายิ้ม หมายต่างเอย</span><br /><br />ปรากฏการณ์ <span style="font-weight:bold;">จันทร์ยิ้ม</span><br />ต้องเรียกว่า ปรากฏการณ์จริงๆ นะครับ <br />ที่ทุกอย่างเกิดขึ้นแบบพร้อมๆ กันได้ขนาดนี้<br />กล่าวคือ<br /><span style="font-weight:bold;">ดาวศุกร์ (ตาด้านซ้าย)</span> ลุกโชนสว่าง เพราะอยู่ใกล้กับดวงอาทิตย์มาก<br /><span style="font-weight:bold;">ดาวพฤหัส (ตาด้านขวา) </span>สว่างนิ่งๆ นวลๆ แม้จะห่างจากตาซ้ายหลายล้านกิโลเมตร<br /><span style="font-weight:bold;">ดวงจันทร์ (ปากยิ้ม)</span> อยู่ในตำแหน่งรับแสงเสี้ยว เหมือนปากยิ้ม<br /><span style="font-weight:bold;">โลก</span> อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ทำให้เราสามารถเห็นดาวเคราะห์ทั้งสามดวงได้ ในตำแหน่งที่มีความหมาย<br /><br />ตั้งแต่เริ่มวัฒนธรรมมนุษย์มา เราเริ่มตีความสิ่งที่เห็นบนท้องฟ้าไปต่างๆ นานา<br />สมัยสามก๊ก ขงเบ้ง สุมาอี้ สามารถคาดเดาการตาย การเปลี่ยนเจ้าเมือง จากดาวหรี่ดับ<br />สมัยยุคกลาง การระเบิดของซูเปอร์โนวา ก็กลายเป็นเหตุการร้ายได้มากมาย<br />สมัยอยุธยา พงศาวดารกล่าวอ้างว่าดาวหางคือสัญญาณแผ่นดินเปลี่ยน<br /><br />ตำแหน่งของดาวสี่ดวงจะมาเรียงตัวคล้ายๆ กันอีกครั้งในเช้ามืดวันที่ 23 เมษายน 2552<br />การตีความกับความหมายของการยิ้ม คงต่างกันไปตามบริบทสังคมตอนนั้น<br /><br />ทางการแพทย์พิสูจน์แล้วว่า การที่เราอยู่ใกล้คนยิ้มเก่ง ยิ้มบ่อย เราจะยิ้มและมีความสุขไปด้วย เหมือนเป็นโรคติดต่อ<br />การคาบปากกา ให้ปากอยู่ในตำแหน่งเหมือนยิ้ม เมื่อดูหนังตลกจะตลกขึ้น<br />และหนังตลกถ้ามีเสียงหัวเราะนำให้ถูกจังหวะ ความตลกก็จะเพิ่มขึ้น<br />การแกล้งยิ้มหัวเราะทุกเช้า วันนั้นจะเริ่มด้วยความสุข<br />เมื่อเกิดปัญหารุมเร้า หาทางออกไม่ได้ ทางเดียวที่ทำได้คือ “ยิ้มสู้”<br /><br />ในคืนจันทร์ยิ้มนั้น มุมเล็กๆ แถวถนนพัฒนาการ<br />คุณน้าผม กำลังอยู่ในช่วงเวลาการบำบัดคีโม หลังตรวจพบมะเร็ง<br />ท่านเดินกับแม่ผม ใต้แสงจันทร์ยิ้มนวล<br />ท่านบอกว่า ไม่เคยเห็นจันทร์ยิ้มแบบนี้เลย ตลอดห้าสิบกว่าปีที่ผ่านชีวิตมา<br />ท่านบอก คงต้องยิ้มสู้กันต่อไป<br /><br />เมื่อการยิ้มเป็นสิ่งดี ถ้าจันทร์ยิ้มอยูบนฟ้าทุกคืนก็คงดีไม่น้อย <br />แต่จันทร์มองเราแล้ว คงยิ้มไม่ออก หรือคงยิ้มในความเหนื่อยหน่ายกับการกระทำของมนุษยชาติ<br /><br /><span style="font-weight:bold;">แต่ในเมื่อจันทร์มองเราแล้วไม่ยิ้ม<br />ทำไมเราไม่มองจันทร์แล้วยิ้มดูหล่ะครับ</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ลองยิ้มให้กับท้องฟ้าที่ยังสดใสปลอดโปร่งเพียงพอให้เรามองจันทร์ได้<br />ลองยิ้มให้กับเวลา และกล้ามเนื้อ ที่เรายังมีเพียงพอ ให้มีเวลา และกำลังเพียงพอในการเงยหน้ามองจันทร์ ทั้งที่หลายคนบนโลกกลับไม่มีเวลา หรือไม่มีกำลังเพียงพอเหมือนเรา<br />ลองยิ้มให้กับโอกาสของชีวิตนี้ ที่ได้เกิดมามองจันทร์ ที่ยังมีอะไรดีๆ ให้ทำอีกตั้งเยอะ</span><br /><br /><blockquote>ว่าไหมหล่ะครับ?</blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-2754459136708759792?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-47293452292547053642008-08-16T19:08:00.000-07:002008-08-16T19:38:43.806-07:0017 สิงหาคม 2551-จันทรุปราคา<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/SKeIVA6jGiI/AAAAAAAAABk/gnJpDHRxTEI/s1600-h/600px-2008-08-16_lunar_eclipse02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/SKeIVA6jGiI/AAAAAAAAABk/gnJpDHRxTEI/s400/600px-2008-08-16_lunar_eclipse02.jpg" border="0" alt="รูปจาก Wikipedia"id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235302986445691426" /></a><br /><br />คืนนี้ที่กรุงเทพฯ โชคดีที่ฟ้าเปิด<br /><br />อุปราคาครั้งสุดท้ายของปีนี้ แม้จะไม่เต็มดวง แต่ก็ถือว่าได้ถึง 80%<br />ครั้งต่อๆ ไปคือ<br />9 ก.พ. 2552 แต่จะเต็มดวงเลย คือ 21 ธ.ค. 2553<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-4729345229254705364?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-34156470909612518662007-06-07T09:05:00.000-07:002008-12-10T22:25:28.867-08:00<div>คืนวันที่ 7 มิถุนายน 2550<br />สถานที่ บ้าน แถวฝั่งธน<br />กล้อง Orion Space Prop 130<br />กล้องตา 25mm<br /><br />20.00 น. ขับรถกลับบ้าน<br />ฟ้าทางตะวันออกมีดาวดวงนึง ใหญ่ และสว่างมาก<br /><br />ตอนแรกนึกว่า เครื่องบินบินต่ำๆ แต่มันนิ่งเกินกว่าจะเป็นเครื่องบิน<br />และกระพริบน้อยกว่าจะเป็นดาวฤกษ์<br />สันนิษฐานว่า คงเป็นดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง<br /><br />ซึ่งไม่บ่อยครั้งนักที่จะเห็นดาวสว่างแบบนี้ในฟ้ากรุงเทพฯ<br /><br />ที่เคยเห็นมาแล้วคือ ดาวเสาร์<br />แต่คราวนี้สว่างกว่ามาก<br /><br />20.45 น. กลับถึงบ้าน<br /><br />เพิ่งสังเกตว่า วันนี้ฟ้ากรุงเทพเปิดมากกว่าวันไหนๆ ในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา<br />คว้ากล้องตามาส่องดู ดาวสว่างนั่น มันอยู่ข้างๆ ดาวแดงอันทาเรส (จุดกึ่งกลางตัวของราศีแมลงป่อง)<br /><br />ถ้าดาวสว่างนั่น เป็นดาวเสาร์ ก็ไปนอนดีกว่า<br />แต่เท่าที่สังเกต ไม่เห็นวงแหวนเหมือนดาวเสาร์ที่เคยเห็น<br />และไม่เห็นอะไรนอกจากจุดสว่างสีขาวดวงใหญ่<br /><br />21.15 น. ตัดสินใจตั้งกล้อง<br />ตั้งกล้องแบบเร็วๆ ไม่ตั้งพิกัด และน้ำหนักถ่วง<br />และแล้ว<br />มันก็ปรากฏตัวออกมาจนได้<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/RmhA29XAC-I/AAAAAAAAAAM/5V3a7I3J2ew/s1600-h/Jupitor.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073376293161012194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/RmhA29XAC-I/AAAAAAAAAAM/5V3a7I3J2ew/s400/Jupitor.jpg" border="0" /></a><br />มันคือดาวพฤหัส พร้อมบริวารสามดวง<br />ปกติแล้วน่าจะมีอีกดวงนึง ให้ครบสี่ดวง ตามบริวารทั้งสี่ ที่กาลิเลโอค้นพบเมื่อสี่ร้อยปีก่อน<br />หรือที่เรียกว่า กาลิเลี่ยน (Galilean Moons) คือ<br />ไอโอ ยูโรป้า แกนิมีด และ คาลิสโต<br /><br />วันนี้เห็นแค่บริวารสามดวง<br />อีกดวงคงเคลื่อนอยู่ด้านหน้า หรือด้านหลังดาวแก๊สยักษ์นั่น<br /><br />22.00 น.<br />กลับมาเปิดโปรแกรม Starry Night ก็เป็นไปตามคาด<br />พบว่า ไอโอ ดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดของดาวพฤหัส โคจรมาอยู่บนตำแหน่งซ้อนทับกันกับดาวแม่<br />ทำให้เกิดจันทรคราส เป็นจุดเงาดำเล็กๆ บนเมฆแก๊สนั่นเอง</div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/RmhA3tXAC_I/AAAAAAAAAAU/Kdxt6QHaMfs/s1600-h/Jupitor02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073376306045914098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zc40uz40_BE/RmhA3tXAC_I/AAAAAAAAAAU/Kdxt6QHaMfs/s400/Jupitor02.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-3415647090961251866?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-1164014052516220542006-11-20T00:50:00.000-08:002006-11-20T01:14:12.933-08:00<strong>อิ่มหมูกระทะ มาตามหาแกแล๊คซี่</strong><br /><br /><strong>คืนวันที่ 21 ตุลาคม 2549<br />สถานที่ บ้านเพื่อนผู้น่ารักและใจดีคนหนึ่ง วังน้ำเขียว นครราชสีมา<br />กล้อง Orion Space Prop 130<br />กล้องตา 25mm, 10mm, 5mm</strong><br /><br /><strong>22.00น.</strong><br />คืนนี้เป็นคืนเดือนมืด ดาวเต็มฟ้า<br />แม้อยู่กลางเขา<br />แต่รีสอร์ทข้างๆ และที่ยอดเขาไกลออกไป ก็ส่งแสงรบกวนได้ไม่น้อย ทำให้ดาวที่ขอบฟ้าไม่ชัดนัก<br /><br /><br />แต่ก็ถือว่าคุณภาพฟ้าก็ดีมาก ถ้าเทียบกับหลายทริปที่ผ่านมา<br />ทางช้างเผือกเห็นอยู่ลางๆ พาดอยู่แนวตะวันออกเฉียงเหนือ สู่ตะวันตกเฉียงใต้<br />ดาวเต็มฟ้า วาดรูปเป็นกลุ่มดาว และจักรราศี แด้วยดาวสว่างที่ชัดๆ ตามจิตนาการพอได้<br /><br />เพราะนี่เป็นเดือนตุลาคม ดวงอาทิตย์โคจรอยู่บริเวณราศีตุลย์<br />ดวงอาทิตย์ตกไปซักพักใหญ่ๆ แล้ว<br />ฟ้าด้านตะวันตกยังพอทันเห็น ราศีพฤศจิก หรือแมงป่อง แค่ส่วนหาง<br />กลุ่มดาวคนครึ่งม้ายิงธนู ประจำเดือนธันวาคม กำลังจะตกตามไป<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/01.0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/01.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />ฟ้าทางด้านเหนือ ชัดที่สุดคือ สามเหลี่ยมฤดูร้อนตัวเดิม<br />ประกอบด้วยดาวสว่างสามดวง<br />กลุ่มที่ชัดที่สุดคือ กลุ่มดาวหงส์ หรือ Cygnus<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/02.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />ในสามเหลี่ยมฤดูร้อน มีของให้ดูเยอะ แต่หาไม่ค่อยเจอ<br />หรือเจอแล้วก็ไม่มีสี เลยไม่ค่อยตื่นตาตื่นใจ<br /><br />สิ่งที่หามานานอีกอย่างคือ แกแล็คซี่แอนโดรเมดร้า<br />วิธีหาก็ง่ายๆ คือจากกลุ่มดาวค้างคาว<br />จะเล็งมาที่ดาวชัดๆ ดวงหนึ่งซึ่งอยู่ในกลุ่มดาวแอนโดรเมดร้า<br />ถัดไปข้างบนก็เป็นอีกดวงนึง<br />มองกลับมาทางซ้าย ประมาณ 14 องศา <br />หรือคือประมาณระยะระหว่างปลายกางนิ้วก้อยกับนิ้วชี้เมื่อเหยียดมือไปสุดแขน<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/03.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/03.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />แกแลคซี่แอนโดรเมดร้า ตามภาพในแผนที่ดาวคอมพิวเตอร์ เป็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจ<br />แต่พอส่องกล้อง มองไป ณ ตำแหน่งนั้น กลับเห็นแค่เป็นแค่กลุ่มฝุ่นจางๆ<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/04.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/04.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><strong>2.00น.</strong><br />หลับไปงีบนึง ออกมาดูอีกรอบ<br />ดาวเต็มฟ้าเหมือนเดิม<br /><br />เริ่มหึกเหิม พยายามตามหาดาวหางอยู่สองสามดวง<br />ดาวหาง Faye ที่ความส่องสว่างหรือ โชติมาตร (Magnitude) อยู่ที่ประมาณ สิบกว่าๆ <br />(ตาเปล่ามองเห็นที่ระดับประมาณหก เลขน้อยคือสว่างมาก)<br />ดาวหาง Siding Spring (P/2006 HR30) Magnitude 12.79<br />หาจนเวียนหัวจะอ้วกเป็นหมูกระทะ ก็หาไม่เจอ<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/05.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/05.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />โชคยังเข้าข้างอยู่บ้าง<br />ที่ฝนดาวตก เลโอนิค ผ่านมาให้เห็นแก้เบื่อเกือบทุกห้านาที<br />บางลูกตกลงมาเป็นบอลไฟ ระเบิดเสียงดังบึ้ม เหลือร่องรอยควันจางๆ หางยาวๆ ให้เห็น<br /><br />บางทีก็เห็นดาวเทียม วิ่งเร็วปรู๊ด ผ่านหน้ากล้องไปให้ตื่นเต้นบ้าง<br /><br />ตีสามกว่าแล้ว ยังหาอะไรดูไม่เป็นชิ้นเป็นอัน กำลังจะถอดใจไปนอน<br />ดูแผนที่ดาวอีกรอบ ไล่หาตาม ระดับความสว่าง เจอที่สว่างเด่นคือ ดาวเสาร์<br />แต่ดูตำแหน่งแล้ว เพิ่งโผล่จากขอบฟ้า คงต้องรอประมาณตีห้า<br />แต่เดี๋ยวก่อน ดาวอะไรนั่นหลุดจากแนวภูเขามาไม่มาก ตำแหน่งเหมือนดาวเสาร์เลย<br />เอากล้องส่องดู<br />มันคือดาวเสาร์นั่นเอง<br />แถมมาอีกอันคือ ไทตัน ดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/06.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/06.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />นอนตาหลับ ด้วยดาวเสาร์และไทตั้น จริงๆ คราวนี้<br /><br />(ภาพประกอบจากโปรแกรมดูดาว Starry Night 2006 บวกการปรับแต่ง)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-116401405251622054?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-1160489363775206582006-10-10T07:07:00.000-07:002006-10-10T07:09:23.783-07:00<strong>ทำไมดาราศาสตร์จึงน่าสนใจ?</strong><br /><br />ส่วนตัวผมเอง ผมสนใจมันหลายๆ แง่มุม<br /><br /><strong>หากมองในแง่ของความเชื่อ นิยาย จิตนาการ</strong><br />ตัวเอกหลายตัว ในเทพปกรนัมกรีก วิ่งเพ่นพ่านอยู่บนฟ้า<br />เฮอคิวลิส โอไรออน หรือเทพเจ้าสงคราม Mars เทพแห่งความงาม Venus <br />สัตว์หิมพานต์ลาติน พวก เปกาซัส เซนทอร์ เดรโก้ มากันหมด<br />มองมาทางไทย ทำให้รู้จิตนาการของคนไทยสมัยก่อน ก็เท่ไม่หยอก<br />มีดาวเต่า ดาวจระเข้ ดาวไถ ดาวค้างคาว ดาวลูกไก่ หรือแม้แต่กระต่ายบนดวงจันทร์<br /><br /><strong>หากมองในแง่วิทยาศาสตร์</strong><br />มันเป็นความจริงที่พอคุณรู้ มันเหนือจินตนาการไปไกลกว่าความรู้ประจำวัน<br />ในยุคแรก มนุษย์เชื่อว่า ตกดึก มีเทพนำถุงดำที่มีรูรั่วพรุนไปหมด มาคลุมโลกไว้<br />ต่อมาอีกนาน กาลิเลโอเถียงคอเป็นเอนว่าโลกกลม<br />นิวตั้นบอกเรื่องแรงดึงดูดระหว่างมวลใหญ่ๆ ที่ทำให้โลก โคจรรอบดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์โคจรรอบโลก<br />ไอสไตน์เก่งกว่า ที่เกือบอธิบายได้ทั้งหมด พร้อมทฤษฏีบางอันยังนำไปสู่การค้นพบอีกมากมาย<br /><br /><strong>หากมองในมุมมองของธรรมะ</strong><br />มันทำให้คุณรู้สึกเป็นเพียงแค่เสี้ยวเล็กของเม็ดทราย ท่ามกลางมหาสมุทรกว้างใหญ่<br />อัตตาที่เรามี ความเป็นตัวกูของกู มันช่างกระจิดริด เมื่อเทียบกับการกำเนิดของบิกแบงค์เมื่อหลายหมื่นล้านปีก่อน<br />ขนาดของโลกที่เราอยากเดินทางรอบ เล็กกว่าดาวพฤหัส พันสามร้อยกว่าเท่า<br /><br /><strong>หากมองในมุมมองของอารมณ์โรแมนติก</strong><br />“คืนที่ดาวเต็มฟ้า ฉันจิตนาการเป็นหน้าเธอ”<br />“จันทร์ไม่มองแล้วจันทร์ไม่มอง”<br />ด้วยแรงบันดาลใจใดๆ ที่ให้เพลงพวกนี้ออกมาก็เถอะ<br />แต่ถ้าคุณมาโอกาสนั่งใต้ฟ้าที่มีดาวสุกสกาวเต็มฟ้า<br />หรือ นั่งมองจันทร์ขอบฟ้า ดวงกลมโต<br />มันสวยจริงๆ <br />ลองดูสิ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-116048936377520658?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-1160065253352294542006-10-05T09:17:00.000-07:002006-10-05T09:25:02.240-07:00<strong>ขาย Hubble Telescope</strong><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/hubbletelescope.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/320/hubbletelescope.jpg" border="0" alt="รูปจากwww.telescopes.com/" /></a><br /><br />ราคาแค่เกือบหมื่นล้านเหรียญเอง <a href="http://www.telescopes.com/products/hubble-hubble-space-telescope-43326.html">สนใจ คลิก</a><br /><br />ลองกด Add to Cart ดู<br /><u>พิเศษ!</u> ฟรีค่าขนส่ง(แล้วใครจะขึ้นไปเอานะ)<br /><br />ช่างมีอารมณ์ขันกันจริงๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-116006525335229454?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com67tag:blogger.com,1999:blog-35495561.post-1159972020132291152006-10-04T07:16:00.000-07:002006-10-04T08:06:51.566-07:00<strong>คืนแรก กำลังใจ ภายใต้น้ำค้าง และเมฆหมอก</strong><br /><br /><b>คืนวันที่ </b> 23 กันยายน 2549<br /><b>สถานที่</b> อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จุดกางเต้นลำตะคอง<br /><b>กล้อง</b> Orion Space Prop 130<br /><b>กล้องตา</b> 25mm, 10mm <br /><br /><b>เวลา 21.00น. </b><br />เงยหน้ามองฟ้า ที่เห็นชัดที่สุดคือ สามเหลี่ยมของ ดาวสว่างระดับตาเห็น Vega Altair Deneb สามดวงนี้ เป็นเครื่องมือที่ดีในการหาทิศเหนือยามหัวค่ำเช่นกัน ในกรณีขอบฟ้ามีเมฆ หรือแสงไฟมาก<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/stargacer01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/stargacer01.jpg" border="0" alt="" /></a><br />เป้าหมายแรก คือการหา “อะไรน่าดู” แถวๆ สามเหลี่ยมนี้ แต่จนแล้วจนรอด ประกอบด้วยความไม่ชำนาญ ทำให้หาอะไรดูไม่ได้เลย อุปสรรค์สำคัญอีกอย่างคือ น้ำค้าง คืนนี้เป็นคืนที่น้ำค้างลงหนักมาก เพียงแค่วางกล้องไว้ไม่ถึงสิบนาที กล้องจะเปียกเหมือนโดนฝนปรอยๆ ได้เลยทีเดียว <br />ส่วนเมฆ นับว่ายังเป็นโชคดีที่ฟ้ายังเปิดอยู่บ้าง เพราะก่อนมาตรวจสอบเมฆแล้วแทบไม่มีความหวัง ฟ้าเปิดรอบแรกราวสามทุ่ม ก่อนดาวมัวๆ จะค่อยๆ จางหายไปตอนก่อนเที่ยงคืนเล็กน้อย <br />--------------------<br /><b>เวลา 0.00น. </b><br />เข้านอนด้วยความผิดหวัง จากการไม่เห็นอะไรจริงจัง กับการออกมาดูดาวครั้งแรก<br />--------------------<br /><b>เวลา 3.00 น.</b><br />ฟ้าเปิดรอบที่สอง ด้วยความมีน้ำใจของเพื่อนร่วมทริปที่ไม่หลับไม่นอน แล้วมาสะกิดให้ตื่นจากเต้นท์ที่หลังคาชุ่มไปด้วยน้ำค้าง <br />ฟ้าเปิดคราวนี้ คุณภาพดีกว่าเมื่อหัวค่ำมาก<br />ที่เห็นเด่นสุดคือฟ้าทางด้านทิศใต้ กลุ่มดาวเต่า และดาวไถ (Orion) เห็นได้ชัดเจนมาก และคงเป็นการง่ายถ้าได้เริ่มจากตรงนั้น <br /><br />จากดาว Alnitak ดาวตัวล่าง ริมสุดของกลุ่มดาวไถ ถัดมาทางขวาเล็กน้อย ประมาณ หกองศา Azimuth <br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/stargacer02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/stargacer02.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><blockquote>พบแล้ว</blockquote> <br />สิ่งที่น่าสนใจ มันคือ กลุ่มฝุ่นเนบิวล่า สองอัน อันล่างขวาคือ <b>เนบิวล่า M42</b>* แม้ภาพที่เห็นจะไม่หวือหวาเหมือนในจอคอมพิวเตอร์ แต่ภาพที่ปรากฏให้ตาเปล่าได้เห็นมันน่าตื่นเต้นดีแท้<br /><br />โอกาสดีฟ้าเปิด เห็นกระจุกดาวลูกไก่อยู่เกือบกลางหัว และแล้ว ลูกไก่ทั้งเจ็ด (Seven Sisters) ก็เผยโฉมที่แท้จริง<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/1600/stargacer03.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3530/2217/400/stargacer03.jpg" border="0" alt="" /></a><br />แม้ฟ้าจะเปิดอย่างมีคุณภาพ แต่แสงไฟจากกลุ่มเต้นรอบข้าง และอาคารสุขาที่ห่างออกไปทุกทิศ ทำให้ไม่สามารถเห็นดาวบริเวณขอบฟ้าได้ ส่วนแผนที่ดาวที่พึ่งพาแต่คอมพิวเตอร์ laptop ที่แบตหมดเร็ว และไม่เหมาะต่อคืนน้ำค้างลงหนัก ก็ไม่สามารถรับใช้ได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยนัก<br />ถัดจากกระจุกดาวลูกไก่ที่จริงๆมีมากกว่าเจ็ดตัวแล้ว เมื่อหันหน้ามาทางทิศเหนือ ก็เห็นแนวขาหลังของ เปกาซัส เลยถือโอกาสหาแกแล็กซี่แอนโดรเมดร้า อยู่นาน แต่หาไม่เจอ สุดท้ายฟ้าปิดลง<br />--------------------<br /><b>เวลา 5.00น. </b><br />หลับตานอนอย่างเป็นสุข คืนแรกในชีวิต ที่ตั้งใจมองแสงแห่งอดีตที่อาบเรามาชั่วชีวิตอย่างจริงจัง <br /><blockquote>ได้แค่นี้ก็คงคุ้มแล้ว</blockquote><br />--------------------<br /><br />*<b>เนบิวล่า M42</b> เป็นกลุ่มดาววัยรุ่นสีฟ้า มีความร้อนจนทำให้กลุ่มแก็สที่อยู่ข้างเคียง สามารถเรื่องแสงออกมาได้ ซึ่งกลุ่มแก๊สที่ว่านี้ ขนาดความกว้างประมาณสองเท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางของระบบสุริยะของเรา <br />หากมีผู้สังเกตโลกของเราด้วยกล้องโทรทัศน์วิเศษจากกลุ่มเนบิวล่า M42 ตอนนี้เขาจะเห็นหลวงจีน Faxian เพิ่งกลับจากอินเดีย และกำลังแปลพระไตรปิฏกเป็นภาษาจีนอย่างขมีขมันอยู่ นั่นหมายความว่า ภาพเหล่านั้น แม้เดินทางด้วยความเร็วแสง ยังต้องใช้เวลาถึงหนึ่งพันหกร้อยปี<br /><br /><em>ภาพและข้อมูลจาก โปรแกรม Starry Night</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35495561-115997202013229115?l=doodao.blogspot.com' alt='' /></div>LekParinyahttp://www.blogger.com/profile/02392064339869812486noreply@blogger.com0